Beleveniscommunicatie: introductie

In 1998 werd in Nederland het onderwerp beleveniscommunicatie door Kees Klomp in het Adformatie-artikel 'Bereiken wordt beraken' op de kaart gezet. In 1999 verschenen twee internationale bestsellers: 'The experience economy' van Pine & Gilmore en 'Experiential Marketing' van Bernd H. Schmitt. Sindsdien is er veel over dit onderwerp te doen geweest. In dit onderdeel van het Kenniscentrum zijn diverse modellen en onderzoeken over beleveniscommunicatie opgenomen.

Model: vier factoren van ‘brand experience’ van Brakus, Schmitt en Zarantonello

In de marketingwetenschap wordt wat ‘af gemeten’. Er zijn meetschalen ontwikkeld voor merkpersoonlijkheid, merkvertrouwen, merkbinding en zelfs ‘merkliefde’. Maar hoe meet je nu zoiets als ‘brand experience’? In vijf deelonderzoeken stelden onderzoekers hiervoor een meetschaal vast. En in een zesde onderzoek constateerden ze dat ‘brand experience’ een betere indicator voor koopgedrag is dan merkpersoonlijkheid.

Paper: 'Bouw sterkere merken; integreer product en promotie'

Bij promoties is vaak niet duidelijk wat de toegevoegde waarde voor consumenten is, anders dan prijs. De oplossing ligt volgens Ingmar de Lange in een samensmelting tussen product en promotie. Dit stimuleert merkinnovatie en maakt een efficiëntere besteding van het marketingbudget mogelijk. In dit white paper bespreekt De Lange vijf vormen van promotie, die merkinnovatie stimuleren en een kostenefficiëntere besteding van het marketingbudget mogelijk maken.

Model: brand-experience model van Pine & Gilmore

Het ‘brand experience model’ van Pine en Gilmore identificeert een viertal domeinen voor het ontwikkelen van een (merk)belevingswereld. Voor het rangschikken van belevingen onderscheiden Pine en Gilmore twee dimensies (actief versus passief en ‘absorption’ versus ‘immersion’) die, met elkaar gecombineerd, leiden tot vier domeinen (entertainment, educatie, esthetiek en ‘escapisme’). Dit model is niet alleen nuttig voor external, maar ook voor internal branding.

Onderzoek: co-creatie

In 2007 rondde Jaco van Zijll Langhout MBM een onderzoek af naar co-creatie. Bij co-creatie betrekt een organisatie haar klanten bij het ontwikkelen van nieuwe producten. Voorbeelden zijn Linux-software en de NS die reizigers betrok bij het kiezen van stoelen voor nieuwe Sprinter-treinen. Van Zijll Langhout onderscheidt op basis van zijn onderzoek negen vormen van co-creatie. Ook heeft hij in zijn onderzoek gekeken naar kritieke succesfactoren van co-creatie.

Report a dead link

Werkt een verwijzing naar een andere website niet meer, of is het niet langer mogelijk een PDF-document te downloaden? Laat het ons s.v.p. zo snel mogelijk weten: info(at)eurib.org.