Bij merktrouw is er een verschil tussen merktrouw zelf ('brand loyalty') en routinematig aankoopgedrag ('repeat purchase behavior'). Bij laatstgenoemde is er alleen sprake van een herhaalaankoop, waarbij een consument om redenen van gemak of routine een merk opnieuw koopt. Bij merktrouw is er echter ook sprake van een psychologische ‘commitment’. Bij het meten/ vaststellen van merktrouw moeten we dus zowel letten op gedrag als op de psychologische factoren die dit gedrag bepalen.

Het Lovemarks model is in 2004 ontwikkeld door Kevin Roberts, CEO van Saatchi & Saatchi. Achterliggende gedachte is dat consumenten zich steeds meer bewust worden van de werking van communicatie en de doelstellingen van merken. Merken moeten daardoor steeds harder werken om de aandacht van de consument te krijgen. Lovemarks zijn volgens Roberts geëvolueerde merken die hun relatie met consumenten vergroten door het creëren van een sterke emotionele band.

Kevin Roberts – auteur van het boek Lovemarks – heeft in de marketing het begrip ‘brand love’ op de kaart gezet. Echt winstgevende merken zijn niet zo maar merken, nee dit zijn merken waar consumenten een heuse liefdesrelatie mee hebben. Maar wat betekent dit nu? Is brand love bijvoorbeeld te vergelijken met de liefde tussen personen, of loopt deze vergelijking echt spaak? Drie onderzoekers hebben de moeite genomen om zich verder in dit fenomeen te verdiepen.

‘Vroeger was alles beter’. Dat hoor je oudere mensen vaak zeggen. Frans onderzoek toont aan dat dit bij oudere consumenten tot uitdrukking komt in hun voorkeur voor gevestigde merken. Oudere consumenten blijven een eenmaal gekozen merk veel langer trouw dan jongere consumenten. Opmerkelijk genoeg richten de meeste marketeers zich echter op jonge consumenten, terwijl deze groep veel eerder geneigd is te ‘switchen’. Tijd dus voor aandacht voor de oudere consument.

Het boek De Superpromoter van Rijn Vogelaar laat zien dat enthousiastelingen van groot belang zijn voor organisaties en als inspiratiebron kunnen werken voor het succesvol ontwikkelen van producten en diensten. Superpromoters kunnen er zelfs voor zorgen dat de omzet van een organisatie stijgt. Kortom, het is tijd om kennis te maken met de superpromoter!

Het ACSI-model is een meetsysteem dat is ontwikkeld voor het evalueren van de performance van ondernemingen, industrieën, economische sectoren en na­tionale economieën. Het model is ontworpen om benchmarkstudies te kunnen uitvoeren en is ook als model voor klanttevredenheid goed bruikbaar.

In de afgelopen jaren zijn steeds meer brand communities ontstaan. Vaak worden die communities door consumenten geïnitieerd, maar merkeigenaren kunnen ook zelf communities opzetten. Onderzoek zoomt in op de kritieke succesfactoren van consumer- versus company-initiated communities. Bij company-initiated communities is het belangrijk interactie tussen de leden te faciliteren en leden te 'belonen' (door hen bijvoorbeeld bepaalde privileges te geven).

De Brand Dynamics piramide van Dyson, Farr en Hollis is waarschijnlijk het meest met onderzoeksdata onderbouwde model voor merktrouw. De auteurs publiceerden dit model voor het eerst in het Journal of Advertising Research (1996), waarna het door WPP in de markt is gezet als een meetinstrument naar 'powerful brands'. Dit model onderscheidt vijf verschillende maten waarin klanten/ consumenten trouw kunnen zijn aan een merk. Door scores te vergelijken met gemiddelden in de markt, kan vrij gemakkelijk de relatieve kracht van een merk worden vastgesteld.

David Aaker benoemt in zijn Brand Loyalty piramide vijf gradaties van merk-trouw: (1) ‘switchers’, (2) ‘satisfied/ habitual buyers’, (3) ‘satisfied buyers with switching costs’, (4) ‘brand likers’ en (5) en ‘committed buyers’. Per gradatie beschrijft hij het type klantgedrag dat bij een niveau hoort en waar de uitdagingen voor de marketeer liggen om een klant/ consument naar een hoger niveau te tillen. Hoe groter deel van de klanten in de hogere regionen van de piramide voorkomen, des te effectiever het gevoerde merkenbeleid.

Een brand community heeft ondermeer tot doel commitment bij de kerndoelgroep te creëren. De vraag die drie onderzoekers zich stelden, is of er ook een 'community-gevoel' kan worden opgeroepen zonder dat er directe interactie tussen de leden plaatsvindt. De resultaten tonen aan dat directe interactie tussen de leden niet nodig is. Identificatie met de groep blijkt al voldoende te zijn om een community-gevoel op te roepen.

Jean-Noël Kapferer benoemt  in zijn brand loyalty model drie dimensies van merktrouw: (1) 'brand preference' (merkvoorkeur), (2) 'single-product repeat purchase' (herhalingsaankopen van hetzelfde product) en (3) 'trial of line or brand extensions' (het uitproberen van lijn- of merkextensies). Het model geeft inzicht in drie niveaus van merktrouw, van brand preference (laagste niveau) tot trial of line or brand extensions (hoogste niveau).

Rossiter en Bellman onderscheiden dertien verschillende typen koopgedrag die ze onderbrengen in vijf hoofdcategorieën van merktrouw: (1) brand loyals, (2) favourable brand switchers, (3) other-brand switchers, (4) other-brand loyals en (5) new-category users. Deze classificatie hebben ze uitgewerkt naar een beknopt meetinstrument dat te gebruiken is om klanten in deze vijf loyaliteitsniveaus in te delen.

Klantloyaliteit is vaak een goede voorspeller van bedrijfssucces. Onderzoek toont aan dat veel klanten trouw lijken te zijn aan een bedrijf, maar dat dit in werkelijkheid niet altijd zo is. Klanten zijn eerder loyaal aan een medewerker of verkoper dan aan het bedrijf zelf. Meer inzicht in deze 'schijnloyaliteit' is dan ook gewenst. De onderzoekers stellen dat bedrijven strategieën moeten ontwikkelen die zowel de loyaliteit aan de verkoper als de loyaliteit aan het bedrijf stimuleren.

Het merkconversiemodel van Hofmeyr & Rice heeft betrekking op merktrouw. In dit model worden consumenten ingedeeld in acht groepen op basis van merkattitude en merkgedrag. Deze acht groepen consumenten zijn: (1) 'bonded', (2) 'loyals', (3) 'hesitants', (4) 'almost leavers', (5) 'availables', (6) 'doubters', (7) 'latents' en (8) 'unreachables'.

Merkeigenaren worstelen vaak met de vraag hoe ze het vertrouwen van consumenten kunnen winnen. Hierbij wordt al snel gedacht aan zaken als kwaliteit of bijvoorbeeld het opbouwen van naamsbekendheid door middel van reclame. Readers Digest heeft hier onderzoek naar gedaan en constateerde dat er tussen landen aanzienlijke verschillen zijn. Engelsen zouden bijvoorbeeld bij de keuze voor een bepaald schoonmaakartikel eerder het advies van vrienden en familie aannemen, terwijl Portugezen eerder op het advies van een deskundige afgaan.